Vrijdag 28-11 was het dan zo ver het Breda weekend zoubeginnen.. Aangezien Annet, Alina, Vera, Evelien, Ellen, Linda, Lisan, Iss, Daphneen Marai bij bleven slapen ging ik meteen vanuit het werk boodschappen doen.Daarna was het snel eten en kon ik al opweg naar Ravenstein om Lisan op tehalen. Aangezien de NS altijd op fijne dagen aan het spoorwerkt kwam zij eendagje eerder dan de rest. x92s Avonds tv gekeken en besloten optijd naar bed tegaan want we hadden nog een lang weekend voor de deur staan.
Zaterdag ochtend rond een uurtje of 10 opgestaan een CDvoor in de Happy Car gemaakt en daarna was het tijd om richting het station tegaan. Weliswaar met een omweg omdat mijn ouders de auto mee hadden naar mijnzus.. Na wat gebel en gewacht wisten we dit pas, dus toen snel naar Oss geredensnel de auto omgewisseld en naar het station gereden waar we Eef, Denise, Alinaen Vera oppikte en snel terug naar Schaijk reden. Daar waren Daph en Marai alaanwezig en niet veel later kwam Annet er ook aan en later ook Ellen en Iss. Naeen enerverende middag vol met Singstar en Buzz, waarbij we ontdekte dat diepresentator wel eng veel weg had van Patrick, werd het tijd om te eten. Dushaalde ik pizzax92s uit de vriezer en kwam het stokbrood op tafel.
Na onzemaaltijd begaven we ons naar de autox92s en was het tijd om naar Breda te gaan.. Onderwegwerd ik aangemoedigd door Vera en Lisan die een rap voor me hadden gemaakt enna een kleine 45 minuten waren we op de gratis parkeerplaats en gingen we snelrichting theater. Daar in de drukte onze jas opgehangen de andere begroet en toensnel de zaal in gegaan, want de show ging al bijna beginnen.. Deze keer mochtik het spectakel bewonderen vanaf rij 8 samen met Carrie Ellen en Alina..
Weet van deze show eigenlijk nog maar weinig, alleen dat Ellen en ik Carrie eenbeetje doof hebben gegild bij de opkomst van Tijl..
Na de pauze nog even uit ons dak gegaan op lekker gewoon en voor ik het wistwas het alweer tijd voor x93ik wil graag zienx94. Zat me toen nog steeds te bedenken wat ik noumoest doen met YNWA had niemand om te bellen dus besloot om het maar te filmen.Maar later bedacht ik me dat ik wel naar mijn ouders kon bellen. Uiteindelijkheb ik beide gedaan. Het gefilmd en mijn ouders gebeld. Toen YNWA instartte enik mijn camera vast had zag ik dat mijn handen trilde. Had het in Antwerpen ende HMH ook al. Maar daar voor in Groningen niet meer. En nu bij de eenalaatsteweer wel. Dat was voor mij eigenlijk al een slecht teken..
Toen was het wachten op de 2de show rond half 11/kwart voor 11vertrok iedereen die een kaartje had naar de zaal wij bleven in de foyer achteren besloten om de opkomsten mee te kijken op een klein schermpje. Echter washet personeel niet zo blij met onze: Laten we een soort van theater zaaltjecreexebren idee dus werden we naar boven gestuurd.. Daar was een flatscreen metgoed geluid en zo hebben we daar mooi met alles mee kunnen genieten! In depauze kwam iedereen even naar boven en werd er gekeken wat voor plekken er nogin de zaal leeg waren, maar alles zat vol. Op 1 plekje na daar ging Ellenzitten en zo bleef haar balkon plaats over. Na getwijfel en gedoe is Laura ophet laatste nippertje toch naar boven gerend en hebben wij gezellig verdergekeken bij de TV. Toen YNWA kwam werd ik gebeld door Vera en heb ik half doorde telefoon geluisterd half via de TV want dat geluid was toch iets beter..Niet veel later stroomde iedereen weer naar boven en gingen we ons klaar makenom op stap te gaan.
Eenmaal buiten ontkurkte we eerst de fles jip en janneke champange. En daarnaverplaatste we ons richting de x93Graancirkelx94 (ja ja ik weet dat het Graanbeursis, maar dit klinkt zoveel leuker) Daar binnen gekomen barstte het feest los enhebben we lekker staan dansen. Na een half uurtje bleek dat de Lamax92s daar ookbinnen waren. Maar na een half uur vertrokken ze weer omdat het wel erg drukrondom hen was. Na een klein uurtje was het voor ons ook tijd om te gaan. Detaxi van de delegatie Chaam was gearriveerd en wij moesten nog 45 minuutjes metde auto en we wilde de volgende dag nog een beetje fit zijn. In Schaijkaangekomen nog even liggen kletsen maar al snel was iedereen in een diepeslaap.
Toen ik wakker werd de volgende ochtend had ik eigenlijk meteen een onbestemdgevoel in me maag. En omdat iedereen eigenlijk nog sliep toen, behalve vera,ging praten wat moeilijk dus smste ik Laura maar even. Toen iedereenuiteindelijk wakker was heeft mijn lieve moedertje het ontbijt klaar gezet enben ik gaan zorgen dat er gezwommen en gebubbeld kon worden. En zo hebben weons op ons gemak voorbereid op de middag. Tijdens het ontbijt kwam ook Lindabinnen en zo was de hele groep compleet. Na nog wat spelletjes Buzz gespeelt tehebben was het toch echt tijd om naar Breda te vertrekken om daar samen met deandere neer te ploffen in Donatellox92s waar het ook meteen behoorlijk vol wastoen we daar met 30 man zaten. Toen iedereen klaar was met eten werd het geldbij elkaar gesprokkeld en gingen we richting Chassxe9. Ik liep ergens achteraanen wat zag dat er mooi uit. Een lange sliert van mensen door de straten vanBreda echt prachtig.
Eenmaal in het theater onze jassen opgehangen en plaats genomen op hetbalkonnetje bij de flatscreens zo hadden we mooi zicht over de foyer. Na eentijdje gingen de zaal deuren open en besloten wij ook maar vast richting onzestoelen te lopen. Bij de ingang werden lampjes uit gedeeld voor de opkomst vanRuben. Dus die namen we mee, gezellig staan kletsen vooraan bij rij 1. Enondertussen me zitten storen aan het feit dat er een microfoon recht voor mijnneus stond. En ik baalde er ook wel van dat er precies een camera tussen Lauraen mij in zat.. Maar goed, toen het bijna tijd was ging iedereen naar haarstoel en kon de show beginnen.
Bij het openingsfilmpje kwam er een knoop in mijn maag, de muziek in combinatiemet de beelden is gewoon zo mooi! Maar goed daarna kwam Patrick op en was hettijd voor de rap van RubenM. Wij gingen met zx92n alle allemaal los op rij 1 enmaakt er ons eigen feestje van. Daarna was Jeroen aan de beurt. En toen kwamRuben met zijn opkomst. Patrick begon over de lampjes en iedereen pakte zijnlampje. Ik zat daar met mijn kaarsje want ik had mijn lampje al gemold. Vlakvoor Patrick af liep zag je hem echt de zaal in kijken met een blik van WOW.Dus ik draaide me om en je zag echt een zee van lichtjes.. Zooo mooi! Goeddaarna me geconcentreerd op de mooie opkomst van Ruben. Toen hij het podiumopliep zag ik hem al een traantje weg vegen en toen hij voor ons stond op hetpodium en we met de hele zaal stonden keek hij vol trots toe en kon gewoon evenniet meer mee zingen. Het moet er echt heel mooi uit hebben gezien. Na een diepezucht blies hij dan ook zijn kaarsje uit. Hierna konden we onze gedachten weereven terug zetten naar het punt van de avond: Lol hebben, want Tijl moest nogzijn ding doen.. Ook daarbij ging iedereen uit zijn dak. Ik geloof dat ik nognooit zoveel gegild en geklapt heb bij die set opkomsten..
De show begon en het begon bij de draaideur. Ik weet eigenlijk weinig meer vande inhoud, ik weet alleen dat de jongen op een gegeven moment ook niet meerwisten wie waar stond en wanneer het plus 3 of min 3 was want iedereen liepdoor elkaar. Vind het alleen jammer dat Patrick iemand wist te kiezen bij dedraaideur met een standaard zin. Wij hadden juist allemaal leuke bedacht. Ikvond namelijk mijn: Ik ben verdomme toch geen Gall & Gall. Lichtelijkbriljant. Maar goed. Na de allerslechtste allertijden, de dieren winkel en descene met de zoemer (waar Tijl een fles baileys openmaakte en Laura en ik datook wel wilde hebben) was het tijd voor het moordspel. Wij wilde allemaal datHorace mee zou doen. Dus toen patrick vroeg om iemand begonnen wij allemaal volenthousiamse: HORACE! HORACE! HORACE! Te roepen. Maar helaas het had geen baat.Er werd een meisje uitgekozen. Dus toen was het tijd voor de moordenaar wehadden namelijk ookal beslotenl; mocht plan 1 niet lukken dan moet Horace maarde moordenaar worden en dat was uiteindelijk ook gelukt. Daarnaast wascopacabana de locatie en het wapen de langte polonaise.
Goed het moordspel begon en toen het moordwapen aan de buurt was moesten wijvan Nico meteen mee opstaan en aansluiten in de polonaise. Ik vergat op 1 puntmijn voeten op te tillen voor de trap dus ging vol op mijn bek. Maar goed snelopgestaan en doorgelopen. Nog even naar Daph gezwaaid op rij 22 en toen zat ikalweer op mijn plek. En kon ik nog 3x de zaal door. Echt te prachtig.
In de pauze hadden we ons weer verzameld op het balkonnetje even staan kletsenen even buiten geweest, waar ik erachter kwam dat mijn hand niet al te steadymeer was. Was het tijd om weer de zaal in te gaan. We hadden ons allemaalverzameld op rij 1 om lekker uit ons dak te gaan op lekker gewoon. Maariedereen werd door de beveiliging naar zijn plek gestuurd. Maar goed,uiteindelijk stonden we nog gezellig met elkaar te zingen en te swingen enhebben we nog even wat fotox92s van elkaar lopen maken. Daarna weer terug naaronze plekken en was het tijd voor de regisseur. Tijl was de regisseur en allestukjes draaide uiteindelijk om iedereens leven. Toen dat klaar was zoemerdepatrick af en wilde hij ook nog wel even dat van Tijl zien. Waarbij Jeroen enRubenM beide meteen hun broek uittrokken en Tijl de coulissen in liep. Ik dachtdie komt straks in boxer terug.. Nicolai liep ook de coulissen in en rendenniet veel later eerst zonder shirt van de ene naar de andere kant. En lateralleen in zijn boxer. Tijl bleef maar weg en ineens floepte daar een naaktegedaante over het podium.. Tijl.. Echt de beelden.. Tijdens verboden te lachenstonden Tijl en Ruben zich nog half aan te kleden. En ergens halverwegenbesloot Tijl ook nog eens dat het shirt van Nico stuk moest dus hij vloogeropaf maar kreeg het maar niet stuk. Daarna kwam superhelden. En tijl was deman die op elk laatste woord van een zin moest rijmen.. Eerst waren het nog deonmogelijke woorden: Herfst en Twaalf. Daarna werden het woorden als: keuken,put, sik en verdorsten. Daar wist Tijl zich nog in te houden maar naarBraamhaar liep hij al: Neukenkutpiklulschaamhaar roepend over het podium.. Hierna kwam nog een briljantesoundeffectsscene waarbij Horace ook nog even terug kwam.
Hierna was het tijd voor Ik wil graag zien.. Heb zelf niet veel meermeegekregen en de grappen daar waren ook niet al te sterk meer. Maar dat maakteniet uit als het moment nog maar even daar bleef.
Maar goed na een tijdje werd er toch afgezoemmerd en was het einde toch echtnabij. Ik zat ondertussen even snel in mijn mobiel te zoeken naar Nieves en legdehem op mijn stoel neer al bellend en ben daarna gaan klappen en juichen voor dejongens. Daarna moesten we even gaan zitten en deelde ik stoel met 3 andere enheb ik geluisterd naar wat Tijl zij en daarna heb ik uit volle borst staanmeezingen. Al die vertederde oogjes op het podium Tijl die zakdoekjes gingstrooien uit een doos kleenex van Hanne ofzo. Het was zo mooi. Daarna kwamen zenog een paar keer terug op Hey Jude. En op het punt waarop ik dacht: Dit washet dan, het is nu echt over. Werd er een vleugel het podium opgereden enkwamen ze nog een keer op. Echt toen stond ik alleen maar: Kut een piano ik gazo janken.. Kut nee hij gaat zingen. Toen Tijl de volgende woorden zei dacht ikalleen maar Damn het slaat zo op ons!
"Er is zoveel gezegd en geschreven
Gevonden en niet gevonden
Verguisd en bejubeld
En het kan over zoveel gaan, de Lama’s
Het heeft zoveel inhoud
Het is zo plat en het is zo boeiend
En het vervliegt weer
Maar in essentie gaat alles van de Lama’s,
En alles wat erbij hoort
Eigenlijk maar over een ding,
En dat zie ik telkens terug in iedere voorstelling
En dat is over vriendschap."
Toen hij daarna het nummer x93Bridge over trouble waterx94 ten gehore bracht kon ikeigenlijk ook alleen maar ademloos toe kijken en af en toe met moeite een armom iemand heen slaan. Het was gewoon zo mooi! Echt een mooier einde hadden weniet kunnen hebben. Toen ze hierna het podium verlieten was het echt voorbij enbelandde ik in een knuffel met Hanne en Laura. Daar besefte ik me eigenlijk pasecht dat het nu over was en stroomde de tranen over mijn wangen.
We wilde nog graag een foto maken op het podiummaar dat mocht niet van de beveiliging dus verlieten we de zaal. En hebben weeen foto gemaakt op de trap. Daarna nog even een video boodschap voor de mannenachter gelaten. En heb ik mijn glas baileys gehaald waar ik al zin in had vanafhet moment dat ik Tijl die fles zag pakken.. Nog even van boven toegekeken hoeiedereen in de verdrukking stond en hebben we iedereen nog even toe staanzingen met onze 13 verdrukkings hits. Tijl en Nico hebben nog even gezwaaid enNico stuurde er nog wat kushandjes achteraan. Toen zij door de beveiliging wegwerden gehaald zijn wij ook onze jassen gaan halen en naar buiten gegaan.
Daar ging de 2de fles J&J open hebben we die leeg gedronken envertrokken we richting centrum, daar kwamen we langs parc en naar kort twijfelenliepen er een aantal op goed geluk naar de deur en kwamen we gewoon binnen. Dusalle spullen gedropt en lekker staan dansen. Tegen 2 uur kwamen de mannen zelfook en moesten we allemaal naar boven verplaatsen daar was het allemaal evenvreemd en leek het of we weg werden gestuurd maar na 10 minuutjes klopte allesen hebben we ons eigen feestje staan vieren daar.
Tegen half 4 kwam Laura ineens naar me toe, ze moesten gaan.. Hun taxi reed nietlater dat was dan het 2de afscheid van die avond wat zwaar viel.Want Laura had het er moeilijk mee en ik stond daar te knuffelen echt dankzijhaar ging ik weer bijna.. Toen iedereen verder weg was na een uitgebreidafscheid gingen wij nog even verder en liep de dansvloer steeds verder leeg totwij daar nog maar met 10 man stonden te swingen.. Nico had ondertussen eenmicrofoon te pakken dus die liep al pratend door dat ding die hele zaal door.Later kwam Tijl ook nog even langs. Heb hem later nog even aangetikt om hemnogmaals voor alles te bedanken. En tegen 5 uur trok Annet het niet meer envond ik het ook wel tijd om te gaan en zo zaten we om half 6 in de auto naarhuis. Net voor de files waren we thuis en doken we snel ons bedje in.
Om 11 uurwerd iedereen langzaam wakker hebben we nog zitten kletsen, gezwommen enontbeten en langzaam de kamer opgeruimd. En toen vertrokken Linda, Daphne enMarai naar huis. Wij hebben toen nog even met zx92n alle de tafels weer in dekamer gezet en toen ging de rest ook. Bij mij thuis afscheid genomen van Annet,Vera, Iss en Ellen. En daarna door naar het station waar ik Lisan, Evelien enAlina achterliet na een stevige knuffel.
Echttoen ik thuis kwam was het zo stil en leeg, eigenlijk nog steeds.
Ik misiedereen, de gezelligheid en de gekte. Ooit op een dag in september toen ik hetforum vond begon de gekte, wie had nou ooit kunnen denken dat nu 2 jaar laterzoiets moois als dit zou bestaan? Ik in ieder geval niet. 2 jaar vol met mooieherinneringen, ludieke acties, maar ook wel met een paar mindere momenten. 2kostbare jaren uit mijn leven, die eigenlijk in mijn hoofd veel langer leken.Ik verbaasde me er over dat ik al 18 was toen ik echt bewust lamax92s keek. Tijlvroeg nog aan me vanaf wanneer ik naar de lamax92s ging en ik dacht echt bijmezelf: Verrek ik was al 18.. Het is gewoon zo raar.
Het waren 2 mooie jaren, vol vriendschap en lol en ik weet zeker dat er nogvele van dat soort jaren bij komen.
The Lamax92s are over, but friends are forever!